wtorek, Czerwiec 27, 2017
Strona główna > Literatura > „JANUSZ KORCZAK – UDZIELIĆ DZIECIOM GŁOSU”. WYSTAWA

„JANUSZ KORCZAK – UDZIELIĆ DZIECIOM GŁOSU”. WYSTAWA

Z okazji 75. rocznicy śmierci Janusza Korczaka.

We wtorek, 21 lutego 2017 roku Instytut Polski w Wiedniu we współpracy z Austriackim Towarzystwem im. Janusza Korczaka (Österreichische Janusz-Korczak-Gesellschaft) zorganizował uroczystość poświęconą dorobkowi wybitnego polsko-żydowskiego lekarza, pedagoga i pisarza – Janusza Korczaka, który całe swoje życie poświęcił dzieciom.

W 75. rocznicę śmierci Korczaka, a także z okazji 25-lecia istnienia Austriackiego Towarzystwa Korczakowskiego w Instytucie otwarta została dwujęzyczna (polsko-niemiecka) wystawa pt. „Janusz Korczak – Udzielić dzieciom głosu”, przedstawiająca życie i działalność niezwykłej postaci, jaką był „Stary Doktor”, który wraz z dziećmi z prowadzonego przez niego sierocińca zginął w niemieckim nazistowskim obozie zagłady w Treblince.

„Kim był Janusz Korczak? Odpowiedź na to pytanie, w świetle jego działalności społecznej, pedagogicznej nie jest łatwa i prosta. Janusz Korczak to wielki teoretyk i praktyk wychowania. Badacz świata dzieci, który był prekursorem działań na rzecz praw dziecka. To także major rezerwy i lekarz Wojska Polskiego II RP” – mówił w swoim wystąpieniu dyrektor Instytutu Polskiego Rafał Sobczak.

Projekt prezentowanej w Instytucie Polskim wystawy powstał w wyniku współpracy Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu w Lipsku, Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz lipskiej organizacji Schulmuseums-Werkstatt für Schulgeschichte. Od momentu otwarcia w 2007 roku wystawa prezentowana była już w 32 miastach, m.in. w Görlitz, Lipsku, Genewie, Grazu, Warszawie oraz Krakowie i przebyła już ponad 18 600 kilometrów.

„Wystawa, utrzymana w kolorze zielonym, została podzielona na rozdziały w ten sposób, by kolejne odcienie zieleni symbolizowały różne aspekty życia Janusza Korczaka: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, do której również staraliśmy się nawiązać. Zieleń to według Korczaka kolor dzieci, symbolizujący wzrost, lasy, łąki, coś pozytywnego” – tak przedstawiła wystawę jej kurator Cornelia Müller, historyk i pracownik naukowy Wyższej Szkoły w Zittau/Görlitz. Müller ma nadzieję, że wystawa, która ma już niespełna 10 lat, ale wciąż rozwija się i dojrzewa, wkrótce wyruszy w dalszą podróż po świecie.

Wieczór w Instytucie był również okazją do uczczenia 25-lecia Austriackiego Towarzystwa im. Janusza Korczaka. „Wszyscy ludzie są dobrzy, a dzieci to już z całą pewnością są dobre. Ale czy tak jest rzeczywiście? Czy naprawdę wszyscy jesteśmy dobrzy? Jeśli chcemy, aby ludzie byli dobrzy, musimy zakładać, że tacy właśnie są. Jeśli nie zakładamy, że uda nam się zrealizować nasze cele, nigdy ich nie zrealizujemy. To właśnie nasze najważniejsze zadanie – postrzeganie praw dzieci z perspektywy tego twierdzenia, że dzieci, że wszyscy inni ludzie są dobrzy” – w ten sposób prof. Karl Garnitschnig, przewodniczący Austriackiego Towarzystwa Korczakowskiego, nawiązał w swoim wystąpieniu do szlachetnej myśli kultywowanej przez Janusza Korczaka.

Szczególny punkt wieczoru w Instytucie Polskim stanowiło wręczenie Nagród im. Janusza Korczaka za wybitne osiągnięcia piątce laureatów – dzieciom przebywającym na stałe w ośrodkach opiekuńczo-wychowawczych lub rodzinach zastępczych, które mimo swych nierzadko trudnych doświadczeń i skomplikowanych historii osiągnęły tak wiele w rozwoju osobistym i przyczyniły się w ogromnym stopniu do zgodnego współżycia wspólnot, w których mieszkają. Nagrodę zaprojektowała austriacka artystka Elisabeth Köpl, która podczas spotkania opowiedziała krótko o projekcie oraz historii powstania nagrody. Oprawę muzyczną wydarzenia zapewniły występy Ensemble Bulgareaska w składzie: Susanne Wallner – akordeon, Claudia Wratschko – klarnet, Manuela Becker – wokal. Szczególnie pieśń z getta żydowskiego pt. „Papirosn“ wywarła na licznie zgromadzonej publiczności ogromne wrażenie.

W wieczorze poświęconym Januszowi Korczakowi w Instytucie Polskim w Wiedniu wzięło udział blisko 100 osób, sporą część polskiej i austriackiej publiczności stanowiły dzieci.

„Drodzy uczniowie, drogie dzieci – to wy jesteście dzisiaj głównymi bohaterami naszej uroczystości” – podkreślał w swoim wystąpieniu dyrektor Sobczak. Docenienie tych najmłodszych, których życie nie było do tej pory najłatwiejsze, to szczytna idea zgodna z tym, co głosił sam Janusz Korczak. To on pisał o tym, jak kochać dzieci: „Przecież dzieci potrzebne są na świecie i właśnie takie, jakie są”.

artykuł: przedruk ze strony Instytutu Polskiego w Wiedniu.

29

43

45

24

15

16

20

30

33

38

41

42

46

47

48

49

50

51

57

58

61

62

63

69

70

72

73

77

83

90

92

94

98

99

106

110

11

14